Znajdował się on wokół kościoła, a w 1603 r. był jeszcze nieogrodzony. Dopiero w drugiej połowie XVIII wieku cmentarz został ogrodzony, ale tylko częściowo murem, a od strony południowej sztachetami. Ponieważ cała parafia w drugiej połowie XVIII w. liczyła 726 osób, to cmentarz wokół kościoła był wystarczającym do grzebania zmarłych.

Gdy w 1816 r. zwiększyła się liczba parafian, cmentarz grzebalny został powiększony, o tereny obok dawnego cmentarza w ogrodzie plebańskim, przylegający do starego od strony wschodniej. Cmentarz ten miał 70 prętów kwadratowych, tworząc prostokąt od boku szerokości wschodniego muru dawnego cmentarza, długość cmentarza sięgała mniej więcej do dzisiejszej alei przy grobowcu Oktawii Żeromskiej.
Gdy i ten cmentarz, w okresie powstania styczniowego, okazał się za mały, został on przedłużony aż do posesji zajmowanej obecnie przez Wójcickich. Dalsze powiększenie cmentarza nastąpiło na początku XX w kierunku północnym na całą szerokość dotychczasowego cmentarza.
Na cmentarzu wokół kościoła grzebani byli chłopi i drobna, szlachta, natomiast osoby duchowne i właściciele wsi i ich rodziny grzebani byli w podziemiach kościoła i w kościele.
Marianna z Potockich Małachowska została pochowana w kościele w 1772 r. Innych grobów Małachowskich w kościele, ani w podziemiach kościoła nie ma. Późniejsi właściciele klucza nałęczowskiego grzebani byli na cmentarzu nowym. Tak np. Tytus Rakowski zmarły w 1858 r. pochowany został w nowej części cmentarza założonego w 1816 roku.

Opracował: Stefan Butrym